دلنوشته ها و اشعار کبری ربیعی متخلص به گیتی بهاری
◽ این شعر در اردیبهشت ۱۳۹۷سروده شده و روایتِ جدایی، فقدان و ادامه‌ی زیستن در غیابِ شریک زندگی است؛ نگاهی به رنجِ ماندن، حافظه‌ی درد، و امیدی کم‌صدا که با وجود همه‌چیز، هنوز نفس می‌کشد. ◽ 🌿از تمامِ زندگی‌ام رفتی🌿 از تمامِ زندگی‌ام رفتـیو شهربا من قهر کرد صبح‌هادیگر دلیل بیدار شدن نداشتندقهوه سرد می‌شدو […]
◽ این شعر در آبان ۱۳۸۲ سروده شده و تأملی‌ست در دگرگونی درونی، عبور از تردید، و تجربه‌ی رویشِ معنا در دلِ زمان؛ روایتی از حرکت آرام روح در چرخشی ناپیدا که به روشنایی می‌رسد. ◽ 🌿 چرخش پنهان 🌿خاموشِ سحر، لابه‌لای خوابِ دلگیر گشتمدر سایه‌روشنِ تردید، آهسته دگرگون، دیر گشتم از پنجره‌های نفس، مه […]
◽ این شعر در دی ۱۴۰۴ سروده شده و به بیان پیوند انسان با وطن، مفهوم ایستادگی، وفاداری، زیستن در تنگنا و تکه‌ناپذیری خاک می‌پردازد؛ روایتی عاطفی از ماندن و امیدی که از دلِ ویرانی دوباره جوانه می‌زند. ◽ 🌿وطنِ تکه‌ناپذیر🌿 وطنمایرانِ منای که نامتدر دهانِ خسته‌ی منمثلِ نانِ تازهمعنی می‌شوداگر سفره خالی‌ستاگر آبدر گلوبا […]
◽ این شعر در اردیبهشت ۱۳۷۷ سروده شده و حال‌وهوایی از رنجِ درونی، دل‌کندنِ آرام، و امید به بازتاب نور در قلب دیگری را روایت می‌کند. شعری است که وداع و غمِ پنهان را با نوعی آرامش و آرزوی نو شدن همراه کرده است. ◽ 🌿 دَردِ خُفته 🌿 من غبارِ زخم‌هایم را شکافتماز خودم […]
◽ این شعر در آذر ۱۴۰۰ سروده شده و تصویری شاعرانه از محبت مادرانه، یاد و حضور بی‌پایان مادر، و تأثیر عمیق آن بر جان انسان ارائه می‌دهد. ◽ 🌿 نسیمِ مادر 🌿 ای مادرِ نازنین، چه خاموش شدی در دلِ شبنهان شدی ز چشمِ ما، ولی ماندی به دلِ جان هر نسیم که آمد، […]
◽ این شعر در پنجشنبه ۲۰ آذر ۱۴۰۴ – روز مادر سروده شده و به تصویر کشیدن مادر، مهر و آرامش او، و تأثیر حضور مادرانه در زندگی و جهان اطراف می‌پردازد. ◽ 🌿مادر، رودخانهٔ سکوت🌿 خورشید خفته در آغوش نگاهت، ای مادرهر شب رویای شیرین یادت، ای مادر دست‌هایت نسیم‌اند که دل خاک را […]
◽ این شعر در تیر ۱۳۷۶ سروده شده و تأملی آرام و انسانی بر امید، دوست‌داشتن، رهایی و اعتماد به زندگی است؛ روایتی از ایستادن در دل طوفان‌ها و رو به آسمان ماندن، حتی وقتی همه‌چیز شکسته و خسته است. ◽ 🌿رو به آسمان🌿 دریافتمهیچ راهیچون امیدنمی‌توانددلی رابه‌راستیدوباره برافرازد؛همچون شاخه‌ای شکستهکهدر دلِ طوفان،با همه‌ی زخم‌هاهنوزرو […]
◽ این شعر در ۱۳ دی ۱۴۰۴، روز پدر سروده شده و تصویری شاعرانه از ایثار، مهر و تلاش پدرانه ارائه می‌دهد؛ بازتاب‌دهنده‌ی سایه‌بان بودن پدر، صبر و شجاعت او در سختی‌ها و نقش تاثیرگذار او در زندگی فرزندان است. ◽ 🌿 پدر، شانه‌های جهان 🌿 ای شانه‌ات تکیه‌گاه سال‌های سردای که بودی سایه‌بان روزهای […]
◽ این متن در پنجشنبه ۱۱ دی ۱۴۰۴ نوشته شده و روایتی‌ست از شهادت ستوان دوم رحیم مجیدی؛ یادمانی انسانی و ملی درباره‌ی ایثار، مسئولیت، مرز، پدری و معنای عمیق «بابا» در سکوتِ برف و ایمان. ◽ 🥀پنجشنبه 1404/10/11 ستوان دوم رحیم مجیدیمردی از تبار برف و ایمان…کسی که رفتنش، زمین را سردتر از کولاک […]
◽ این شعر در فروردین ۱۳۹۸ سروده شده و تأملی‌ست شهری–فلسفی بر زمان، هویت، تردید، انتخاب و زیستن در میانه‌ی شتابِ زندگی مدرن؛ گفت‌وگویی درونی با «نبض شهر» و پرسشی مداوم از معنای بودن. ◽ 🌿 نبضِ شهر 🌿 ساعتِ بی‌نام رابر شانه‌ی دیوارتکیه دادهآیا حس کرده‌ای؟ ردِّ ثانیه رابر نبضِ شهر،به آهستگی سنجیده‌ای؟ مسافری […]