◽ این شعر در آذر ۱۴۰۰ سروده شده و تصویری شاعرانه از محبت مادرانه، یاد و حضور بی‌پایان مادر، و تأثیر عمیق آن بر جان انسان ارائه می‌دهد. ◽
🌿 نسیمِ مادر 🌿
ای مادرِ نازنین، چه خاموش شدی در دلِ شب
نهان شدی ز چشمِ ما، ولی ماندی به دلِ جان
هر نسیم که آمد، بویِ تو آوازِ من شد
هر برگ که افتاد، سایه‌ی تو بر جانِ من شد
خنده‌هایت هنوز در آیینهٔ جانم می‌درخشد
عطرِ دستانت هنوز در خاکِ نرم موج می‌زند
بی‌تو باغِ جهان خزان است
ولی یادت، گیتی را بهاری‌ست
✍️ گیتی بهاری
🌿🌿
من کبری ربیعی هستم، با تخلص گیتی بهاری. نوشتن و سرودن برایم راهی‌ست برای لمس دوباره‌ی زندگی و به اشتراک گذاشتن دنیای درونم با دیگران. در شعرهایم از عشق، امید، طبیعت و لحظه‌های ساده‌ای می‌گویم که روح را نوازش می‌کنند. باور دارم کلمات می‌توانند پلی میان دل‌ها باشند و هر واژه، جرقه‌ای از روشنایی در تاریکی روزمرگی. اینجا می‌نویسم تا با شما همراه شوم و زیبایی پنهان در کلمات را دوباره نفس بکشیم.