◽ این شعر در پنجشنبه ۲۰ آذر ۱۴۰۴ – روز مادر سروده شده و به تصویر کشیدن مادر، مهر و آرامش او، و تأثیر حضور مادرانه در زندگی و جهان اطراف می‌پردازد. ◽
🌿مادر، رودخانهٔ سکوت🌿
خورشید خفته در آغوش نگاهت، ای مادر
هر شب رویای شیرین یادت، ای مادر
دست‌هایت نسیم‌اند که دل خاک را می‌نوازند
چشم‌هایت رودخانه‌اند که سکوت را می‌درند
هر لبخندت سرودی‌ست از جنس شبنم صبح
هر اشکت قصه‌ای‌ست که هرگز نمی‌میرد
روح تو همچون عطر کتاب نخوانده
در کوچه‌ها رد پایت جاودانه مانده
نه زمین می‌تواند تو را در خود نگه دارد
نه باد می‌تواند رازهای بی‌پایانت برباید
یادت بوی زندگی می‌دهد، در هر نفس
گویی گیتی بهاری‌ست در هر برگ، هر نفس
✍️گیتی بهاری
🌿🌿
من کبری ربیعی هستم، با تخلص گیتی بهاری. نوشتن و سرودن برایم راهی‌ست برای لمس دوباره‌ی زندگی و به اشتراک گذاشتن دنیای درونم با دیگران. در شعرهایم از عشق، امید، طبیعت و لحظه‌های ساده‌ای می‌گویم که روح را نوازش می‌کنند. باور دارم کلمات می‌توانند پلی میان دل‌ها باشند و هر واژه، جرقه‌ای از روشنایی در تاریکی روزمرگی. اینجا می‌نویسم تا با شما همراه شوم و زیبایی پنهان در کلمات را دوباره نفس بکشیم.