◽ این شعر در دی ۱۴۰۳ سروده شده و دربارهٔ وقار، آرامش درونی و استقامت انسان در مواجهه با طوفان‌های زندگی است. ◽ 🌿 وقارِ باد🌿 ای شب، که ز غصه می‌وزی بازخاموش شد از تو هرچه آواز در کوچه‌ی سردِ بی‌کسی‌هاگم‌گشته نوای دلنوازی‌ها گامی زنی و زمین نفس نیستماه از دل ابر در قفس […]

◽ این شعر در فروردین ۱۳۹۷ سروده شده و به بازگشت به ذات انسانی، رهایی از قید و بندهای اجتماعی و یافتن آزادی در درون می‌پردازد. ◽ 🌿 دوباره انسان بودن 🌿 روزهای نخست، همه ساده و یکسان بودیم…با دست‌هایی سادهبا نگاهی بی‌هراسپیش از آنکه نژاد ما را از هم جدا کندپیش از آنکه مذهب، […]

◽ این شعر در خرداد ۱۳۹۸ سروده شده و به ثبات و ناپایداری ذات انسان‌ها، زخم‌های تکراری، و حضور نیرویی پنهان و تغییرآفرین در جهان می‌پردازد.  🌿ذات مار🌿 آن‌که یک‌بار ز نیشش رنجیدی، مبخشپوست اگر صدبار افکند، مار دگرگون نیست این‌چنین زخمِ کهن را مرهمِ تکرار نیستسرنوشتِ دشنه با دل، عهدِ دردآثار نیست هر که […]

◽ این شعر در آذر ۱۴۰۰ سروده شده و سوگنامه‌ای‌ست از اندوهِ فقدان مادر، دلتنگیِ کودکانه‌ی جاودان، و امیدی پنهان به بازگشتِ روشنایی در دلِ تاریکیِ هجران. ◽ 🌿 هِجرِ مادر 🌿 به‌غمِ رفتنِ تو مادر، دلِ من در تبِ سنگین گرفتهرچه بود از نفسِ گرمِ تو، از دستِ زمین رفت خانه بی‌مرهمِ آغوشِ تو […]

◽ این شعر در دی ۱۳۹۸ سروده شده و نگاهی‌ست به آواره‌گی در زندگی، جست‌وجوی معنا و آرامش، و امید به بازتاب روشنایی در دل شب‌ها. ◽ 🌿تبِ جاده🌿 من مسافرخسته‌ی شب‌هایم، تبِ جاده می‌کشد از هر سوسایه‌ها روی شانه‌ام پِژمان  ، رهِ من ساده می‌کشد از هر سو چهره‌ام در غبار گم شده است، […]

◽ این شعر در شهریور ۱۴۰۴ و در دوران بستری و نقاهت پس از شکستگی مهره‌های کمر سروده شده است؛ بازتاب سکوت رنج، خستگی امید و نیروی نوشتن در دلِ درد است. ◽ 🌿 سکوتِ نم‌ناک 🌿 نه توانِ قوی بودن دارمو نه غرورم می‌گذارداز درون فرو بریزم. تمامِ شبدر آینه گریستم؛تصویرمچون برگِ پوسیده‌ایبر آبِ […]

◽ این شعر در بهمن ۱۳۹۶ سروده شده و نگاهی‌ست به پذیرش رنج‌ها و سختی‌های زندگی به‌عنوان مسیر رشد و زایش معنوی؛ جایی که دل در مواجهه با مشکلات، با جریان زندگی همراه می‌شود و مژدهٔ آرامش و باران رحمت در پس طوفان‌ها ظاهر می‌گردد. ◽ 🌿 مژدهٔ باران 🌿 مشکلات آیینهٔ راه‌اند، در این […]

◽ این شعر در فروردین ۱۳۹۷ سروده شده و نگاهی‌ست به کنجکاوی، حرکت ذهنی و پرواز خیال در زندگی و طبیعت؛ تصویری شاعرانه از پرندهٔ درون، پیوندش با جهان و جریان زندگی در دل گیتی بهاری. ◽ 🌿 سنجاب کوچک خیال 🌿 صبح آرام، برگ‌ها زیر نور نرم می‌رقصیدند.باد، قصهٔ پرندگان را در گوش زمین […]

◽ این شعر در بهمن ۱۳۸۲ سروده شده و حال‌وهوایی از تنهایی، یادگارهای کودکی، دل‌سپردگی به سکوت شب و زایشِ دوباره‌ی دل در مهی آرام را روایت می‌کند. ◽ 🌿 نسیمِ رمیده 🌿 شبی آرامنشستم کنارِ دلِ شکسته‌ام.هوایی خیسو دستانِ سردِ پنجرهبر گونه‌ام لغزید.نسیمی رمیدهبرد مرا به کودکی،به خاکِ نمناک،به جایی دورکه جویی کوچکنفس می‌زد […]

◽ این شعر در اسفند ۱۳۸۲ سروده شده و نگاهی‌ست به تنهایی، بازگشت به کودکی، دل‌سپردن به سادگی جهان و زاده‌شدن دوباره در مهی آرام و شاعرانه. ◽ 🌿 مهِ گم‌شده 🌿 شبی آرامنشستم کنار دلِ شکسته‌ام.هوایی خیسو دستانِ سردِ پنجرهبر گونه‌ام لغزید. نسیمی رمیدهبرد مرا به کودکی،به خاکِ نمناک،به جایی دورکه جویی کوچکنفس می‌زد […]